Jubileusz 60. lecia profesji s. Anieli Śniadkowskiej

W dniu 20 lutego 2021 roku w domu zakonnym w Ostródzie, Jubileusz 60-lecia profesji zakonnej przeżywała s. Aniela Śniadkowska od Matki Bożej Pośredniczki wszelkich łask. Uroczystej Mszy św. w kaplicy zakonnej o godz. 12.00 przewodniczył ojciec proboszcz Robert Twardokus OFM oraz o. Kazimierz Brzozowski OFM. We wspólnym dziękczynieniu udział również wziął brat Wincenty Masel OFM. Uroczystość zgromadziła przybyłe siostry z Podkowy Leśnej z przełożoną generalną na czele s. Lucyną Lubińską, siostry z Ostrowi Mazowieckiej i Olsztyna.

Eucharystia rozpoczęła się wejściem procesjonalnym Jubilatki niosącej świece, której towarzyszyła przełożona generalna. Płonąca świeca w dłoniach Jubilatki wyrażała jej oddanie i spalanie się dla Boga i wypełnianie Jego woli. Podczas procesji zgromadzenie Liturgiczne śpiewało hymn do św. Teresy od Dzieciątka Jezus: „Święta Tereso, córko Karmelu”, przywołując jej wstawiennictwa, w tak ważnym wydarzeniu dla Zgromadzenia. W słowie wprowadzenia ojciec proboszcz zaprosił wszystkich zgromadzonych do dziękczynienia za łaskę wybrania i wytrwania w powołaniu s. Anieli. W homilii podkreślał znaczenie życia konsekrowanego dla osób powołanych oraz dar wytrwania w powołaniu, który staje się łaską tak dla samej osoby powołanej jak również jest błogosławieństwem dla Zgromadzenia.

Po homilii i śpiewie Veni Creator s. Aniela Śniadkowska wobec Boga Najwyższego i zgromadzonych osób uwielbiła Boga w Trójcy Przenajświętszej za szczególną łaskę powołania do Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz ponowiła śluby, na nowo poświęcając Bogu całe swoje życie.

Dziękczynny hymn Te Deum po Komunii świętej popłynął ku Bogu, za wielkie rzeczy, które uczynił dla Jubilatki, a przez nią dla Zgromadzenia, w którym wiernie służy.

Na zakończenie Eucharystii Jubilatka wyraziła podziękowanie najpierw Bogu oraz wszystkim, których spotkała na swojej drodze życia zakonnego słowami:

„Jubileusz sześćdziesięciolecia profesji zakonnej jest ważnym wydarzeniem w moim życiu. Uświadamia mi przede wszystkim ogrom miłości Jezusa do mnie, a przede wszystkim Jego wierność, pomimo moich ułomności i braków. Jego miłość zawsze mnie zaskakuje i dlatego w tym dniu śpiewam z radością i wdzięcznością Te Deum.

Dziękuje Panu Bogu, który powołała mnie na małą drogę św. Teresy od Dzieciątka Jezus, odnajdując w niej wszystkie potrzebne światła dla mego uświęcenia.

Przeżywając swój Jubileusz, wspominam z wdzięcznością początki swego powołania, pierwsze lata formacyjne, pierwsze obowiązki, placówki na których byłam, wspólnoty, dzięki którym wzrastałam. To przeogromny wachlarz wspomnień, pięknych relacji, budujących rozmów, ale też nauka cierpliwości, pokory i posłuszeństwa.

W tym dniu ogarniam modlitwą i serdeczną pamięcią wszystkich, których Pan Bóg kiedykolwiek postawił na mojej drodze. Dziękuje za każdą moją współsiostrę, z którą dane mi było być na placówce, za wspólne dążenie do świętości mimo różnic wieku, charakterów, ale duchem zawsze razem.

Z wielką wdzięcznością wspominam wszystkich kapłanów, których Jezus postawił na mojej drodze: spowiedników, rekolekcjonistów, kapłanów z którymi współpracowałam. Jak święta Teresa odnajduję w swoim powołaniu szczere przynaglenie aby modlić się za nich, o ich świętość.

Kiedy na wszystko spojrzymy przez pryzmat Boży, nie ma przypadków jak mówiła nasza Patronka. Wierzę więc, że wszystkich których spotkałam i spotkam w swoim życiu są dla mnie darem Boga.

Dziękuję Bogu za moją obecną wspólnotę, dzięki której wzrastam i tak po ludzku, jest mi w niej dobrze. Cieszę się, że mogę wnieść cząstkę mojej modlitwy w nowopowstały dom, aby w nim Bóg odbierał największą chwałę.

Dziękuje siostrze przełożonej Dawidzie za zorganizowanie tej uroczystości i życzliwą troską o mnie w każdej chwili.

Na zakończenie pragnę wyrazić swoje podziękowania Ojcu Proboszczowi, który z radością przyjął zaproszenie na mój Jubileusz, za wygłoszone słowo Boże i za prawdziwe braterskie serce. Dziękuje serdecznie całej wspólnocie Ojców, którzy łączą się w tym dniu w modlitwie za mnie i za franciszkańsko – terezjańską wspólnotę.

Dziękuję drogiej matce, za przyjazd na mój Jubileusz. Czuję się zaszczycona i uhonorowana tą obecnością. Bez matki obecności na pewno nie byłoby tak dostojnie.

Dziękuje wszystkim kochanym siostrom, które dziś razem ze mną świętują ten Jubileusz. Siostrom przybyłym z Podkowy Leśnej, Ostrowi Mazowieckiej i Olsztyna. Po prostu, dobrze jest świętować w rodzinie najważniejsze uroczystości.

Dziękuję serdecznie pani Karolinie, organistce z naszej parafii, która z wielką radością odpowiedziała na zaproszenie, aby uświetnić dzisiejszą uroczystość. „Bóg zapłać”.

Dziękuję panu Michałowi, za wielką życzliwość i uwiecznienie tego wydarzenia na zdjęciach.

Wszystkim za wszystko składam serdeczne „Bóg zapłać”.

Po słowie s. Anieli życzenia wyraził ojciec Proboszcz od całej wspólnoty franciszkańskiej. Brat Wincenty, poeta klasztorny przygotował na tę uroczystość okolicznościowy wiersz.

Wiersz dla Siostry Jubilatki

Droga Siostro, obchodzisz, sześćdziesiąt lat ślubów w zakonie
Twoja szczera modlitwa i świeczka jeszcze płonie
Twoja dzisiejsza rocznica, święto dla klasztoru
Msza święta i przygotowanie, pracy było też sporo.

Radosne jest życie, od młodych lat Bogu poświęcone
Szybko mijają, różne dni były też one
Całe swoje życie, Siostra poświęciła dla Pana
Więcej modlitwy, zaczyna się od wczesnego rana.

Gdy Bóg powołuje do zakonu, wielka łaska też dana
Dla ludzi świeckich, dla wielu nie jest znana
Powołanie do zakonu, nie od ludzi pochodzi
Odczuwa się wewnątrz – sumienie nie zwodzi.

Największy dar Boży, Siostra z siebie złożyła
Służyć w zakonie sześćdziesiąt lat od ślubów przeżyła
Wybór do jakiego zakonu, też łaska jest dana
W czarnym habicie chodzić, cały dzień od rana.

Obrała Siostra zakon, wszystkim dobrze znana
Nazwa od świętej Teresy, Ona też się modliła do Pana
Sam strój zakonny, ładny wygląd też daje
Ważne jest serce, że w modlitwie nie ustaje.

Za sześćdziesiąt lat, Siostra zawsze Bogu dziękuje
Msza święta w intencji Siostry, wewnątrz odczuje
Największy dar Siostra z siebie Bogu złożyła
Wytrwać do końca, Bogu zawsze będzie miła.

Od naszej wspólnoty, życzymy łask Bożych wiele
Ulica nas dzieli, widzimy się rano zawsze w kościele
Niech dalsze lata życia, upływają tylko w radości
Nigdy nie będą smutne, gdy Jezus w sercu gości.

Brat Wincenty, Wierszo kleta

 

Mszę św. zakończyło uroczyste błogosławieństwo Jubilatki, a po nim wspólne zdjęcie wszystkich uczestników Liturgii.

Mszę świętą uświetniła gra i śpiew pani organistki Karoliny Syndoman, zaś wspólnota ostródzka przygotowała oprawę liturgiczną. Siostra Fortunata Obiedzińska odczytała czytanie, s. Dawida Prusińska zaśpiewała psalm, zaś s. Urszula Przystupa odczytała Modlitwę wiernych.

Druga część świętowania Jubileuszu odbyła się w zakonnym refektarzu, w którym siostra Aniela przyjęła jubileuszowe życzenia od przełożonej generalnej i wspólnoty sióstr w Podkowie Leśnej, sióstr z Ostrowi Mazowieckiej i Olsztyna, jak również od Ojców Franciszkanów z ojcem gwardianem Robertem Twardokusem na czele. Po przyjętych życzeniach odbył się wspólny obiad i dalsze świętowanie.

Uwiecznienie Jubileuszu s. Anieli Śniadkowskiej zapisał na zdjęciach Michał Lendzion.

s. Dawida Prusińska CST

Więcej zdjęć z Jubileuszu s. Anieli Śniadkowskiej tutaj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *