Niedziela Dobrego Pasterza

 

„Jestem szczęśliwym księdzem… Zakochałem się w Jezusie
i nie spotkałem nikogo piękniejszego niż On…
Kapłaństwo jest łaską, trzeba zaufać tej łasce. Trzeba ufać Temu, który prowadzi.
Dla mnie kapłaństwo to jakaś niezwykła fascynacja osobą Pana Jezusa”.
(Ks. Jan Twardowski)

Świadectwo księdza Jana Twardowskiego ukazuje, że jest możliwym doświadczenie miłości i towarzyszenia Jezusa Chrystusa! TOWARZYSZENIE – to nieustanna funkcja Boga w życiu człowieka. Czy ją dostrzegamy?

Niedziela Dobrego Pasterza jest dla nas okazją, aby zadać sobie kilka ważnych pytań. Czy potrzebuję Pasterza? Kto mnie prowadzi przez życie? Czy mam jakiś autorytet? Czyich wskazówek słucham, gdy zgubię się na życiowej drodze lub wpadnę w pułapkę błędów?

Pasterz widzi więcej niż owce, ma szersze rozeznanie tego, co się wokół dzieje, szczególnie w tej ukrytej przestrzeni. „Wilk” nie wychodzi tak po prostu na przeciw i jawnie atakuje, ale obserwuje z ukrycia i zwodzi kłamstwem. Obserwuje zachowanie owiec oraz ich bliskość z Pasterzem. Pierwszymi ofiarami „Wilka” są owce idące najdalej od Pasterza.

Co Ciebie i mnie może oddalać od Pasterza? Nieprawdziwy obraz Dobrego Boga. Brak osobowej z Nim relacji. Odwrócenie się od Niego całkowicie i zwrócenie się ku dobrom i przyjemnościom tego świata. Czy coś jeszcze?

Czwarta Niedziela Wielkanocna rozpoczyna Tydzień Modlitw o Powołania. Czas, by w sposób szczególny prosić Dobrego Boga, aby wlewał w serca dziewcząt i chłopców łaskę zaproszenia do pójścia, by głosić Ewangelię w różnych zakątkach świata i przestrzeniach życia. Pan Bóg nie wymaga od swoich powołanych zmiany osobowości, bo ona jest unikatowa, przez Niego stworzona, ale posyła tam, gdzie może się ona pięknie rozwinąć. Znając dobrze serce człowieka zaprasza go do życia we wspólnocie kontemplacyjnej, misyjnej, apostolskiej, ewangelizacyjnej, jako osoba konsekrowana, w kapłaństwie lub w dziewictwie konsekrowanym.

Bóg jest Życiem, które pulsuje, jest w ciągłym akcie stwórczym, dający pasje, pragnienia i wyzwania. Bóg jest pokorny, ponieważ zaprasza konkretne osoby, mające różne słabości i niedoskonałości, do współpracy w dziele zbawienia człowieka. Osoby rozeznające swoje powołanie do pójścia za Jezusem mogą prosić o pomoc, by nie być samemu na tej drodze rozpoznania. Kto może w tym pomóc? Tylko ta osoba, która już jest na tej drodze i początki ma już za sobą, wie którędy można iść oraz nauczyła się słuchać tego, co Pan Bóg do niej mówi.

Dziś świat wirtualny, w którym również obecne są osoby konsekrowane, kapłani są do dyspozycji osoby słyszącej wołanie Jezusa. Czas pandemii zatrzymał spotkania, rekolekcje powołaniowe i inne formy spotykania się realnie, ale rozwinął inny sposób komunikacji, który mam nadzieję, jest tymczasową formą zastępczą. Wszyscy tęsknimy za tym, by wyjechać, zmienić otoczenie a przede wszystkim, by się SPOTKAĆ na żywo, a nie wirtualnie.

Sióstr Terezjanek nie brakuje również w przestrzeni wirtualnej. Wpisując w Google: Siostry Terezjanki, zobaczymy kanał: YouTubeInstagram, Facebook, Twitter oraz  stronę internetową która już wkrótce będzie w nowej odsłonie. Do kontaktu z nami zapraszamy Was do naszego Terezjańskiego Newslettera. Ufamy, że przedstawiane propozycje na naszych stronach wniosą wiele dobra i ubogacą Twojego ducha.

Dobry Pasterzu, Tobie zawierzamy wszystkie osoby, które zawołałeś po imieniu, by nie bały się zostawić wszystko i pójść za Tobą. „Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci i pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym”. (Mk 10, 29 – 30)

s. Nikodema Czerniecka CST

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *