Ordynariusz diecezji łuckiej

 

W dniu 14 grudnia 1925 roku, z polecenia Stolicy Apostolskiej, ks. biskup Adolf Piotr Szelążek objął diecezję łucką na Wołyniu. Jego ingres odbył się 24 lutego 1926 roku. Wyjeżdżając na Wołyń, ksiądz biskup był dosyć dobrze zorientowany w rzeczywistym stanie diecezji, na terenie której ewangelizację utrudniało propagowanie ateizmu, komunizm oraz rosyjsko-niemieckie doktryny zwanej sztundyzmem. Na ogromnym terytorium diecezji (ok. 30 000 km²) działalność duszpasterską prowadziło tylko stu czterdziestu kapłanów, a ludność katolicka była nieliczna i rozproszona. Przyjmując w duchu posłuszeństwa niełatwą posługę w diecezji łuckiej, Ksiądz Biskup napisał do sióstr karmelitanek w Lisieux:

Ośmielam się (…) prosić o objęcie Waszą szczególną opieką mojej diecezji i mojej osoby. Zechciejcie, Najprzewielebniejsza Matko, polecić wszystkim Siostrom, by zechciały mi pomóc. (…) Ta przyszłość pozostaje bardzo ciemna. Książę Janusz Radziwiłł, mój przyszły diecezjan, powiedział mi w tych dniach: “Nie wiem, czy mam księdzu biskupowi gratulować, czy złożyć kondolencje”. (…) Jestem przekonany, że Bóg chce, abym tam się udał. A więc chrońcie, brońcie, ratujcie moją duszę i dusze wszystkich, którzy zostali mi powierzeni.

Już na początku swej posługi w diecezji biskup Szelążek wyznał, że jednym z najważniejszych dążeń w pracy duszpasterskiej będzie harmonijne zespolenie społeczeństwa na Kresach. Dzięki wytężonej pracy pozyskał sobie księży i społeczeństwo kresowe, i to nie tylko katolickie; zdobył też zaufanie władz państwowych.

Pomimo że ukończył sześćdziesiąt lat, biskup Szelążek uważnie obserwował współczesne wydarzenia polityczne i społeczne, studiował nowsze pozycje z dziedziny teologii, filozofii i literatury światowej. Starał się  kształtować życie diecezji przez wytyczne, umieszczane w licznych listach pasterskich.

Ważnym wydarzeniem dla diecezji było zwołanie w roku 1927 synodu diecezjalnego, na którym został ustanowiony program działań duszpasterskich. Celem synodu było doprowadzenie do odrodzenia życia religijnego w diecezji.

Zgodnie z duchem czasu biskup szelążek starał się dostosować do potrzeb ewangelizacji miejscową kurię biskupią. Dużą rolę przypisywał prasie, książkom, odczytom oraz wykładom o treści katolickiej. Aby zaspokoić w tym względzie potrzeby wiernych, w 1926 roku otworzył drukarnię diecezjalną. Drukarnia dostarczała na teren całej diecezji pisma potrzebne do głoszenia Słowa Bożego.

Przede wszystkim jednak ks. biskup A. P. Szelążek wiele czasu poświęcał na wizytowanie poszczególnych parafii. Przy okazji spotkań z wiernymi Ksiądz Biskup poznawał ich potrzeby duchowe oraz materialne i w miarę możliwości starał się im zaradzić.

Z twórczą odwagą, a jednocześnie z nadprzyrodzoną roztropnością Sługa Boży biskup Adolf Piotr Szelążek kierował  sprawami Kościoła na Wołyniu. Wobec powierzonych mu osób starał się być bardziej ojcem niż rządcą. W niełatwym czasie posługi w diecezji okazał się autentycznym świadkiem czynnej, bezwarunkowej miłości.

Źródło: s. Beniamina Karwowska CST – “Gdy się kocha Boga, Kościół, swoją Ojczyznę…”

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *