Prace nad Positio Sługi Bożego bpa Adolfa Piotra Szelążka

Proces beatyfikacyjny Sługi Bożego bpa Adolfa Piotra Szelążka, ordynariusza diecezji łuckiej na Wołyniu i Założyciela Zgromadzenia Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus od prawie 5 lat jest w fazie rzymskiej. Od dnia 27 października 2016 r., akta procesu beatyfikacyjnego, zebrane na etapie diecezjalnym, zostały przekazane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie i prowadzona jest dalsza procedura postępowania na drodze do beatyfikacji naszego kandydata na ołtarze.

Przypomnę, że po niespełna trzyletniej pracy Trybunału Procesu Beatyfikacyjnego Sługi Bożego bpa Adolfa Piotra Szelążka, który prowadził swoje czynności w Toruniu w latach 2013-2016 na etapie diecezjalnym, zgromadzono bogaty materiał dowodowy dotyczący heroiczności cnót Sługi Bożego. Zostało przebadanych 16 archiwów państwowych i 58 archiwów kościelnych oraz 13 bibliotek. Zebrano dokumenty na temat opinii świętości Sługi Bożego, trwającej w naszych czasach, przesłuchano przedstawionych w procesie świadków życia i sławy świętości. W ten sposób zebrano archetyp Akt procesowych, liczący 10, 5 tys. stronic, które zostały powielone w trzech egzemplarzach, aby wytworzyć transumpt w wersji oryginalnej i wersji włoskiej oraz kopie publiczne w wersji polskiej i włoskiej. W ten sposób: 10,5 tys. razy 3 równa się 31,5 tys., plus 10,5 tys. stron archetypu dało w sumie 42 tys. stronic akt procesowych. Był to bardzo pracowity czas dla wszystkich zaangażowanych w proces.

Do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych przekazany został transumpt oraz copia publica, które po dokonanym składzie redakcyjnym, zostały oprawione w 35 tomów przez drukarnię Kongregacji. Copia publica (czyli 35 tomów) stanowi zbiór dokumentów, na podstawie których wyznaczony w procesie postulator etapu rzymskiego redaguje positio. Drugi zestaw dokumentów czyli tzw. transumpt otrzymał relator sprawy, czuwający nad studium merytorycznym zebranych dokumentów i przygotowaniem positio.

Na etapie rzymskim, po zakończeniu kroków formalnych, dnia 1 grudnia 2017 r., Kongregacja wyznaczyła relatora naszej sprawy, a od dnia 4 marca 2020 r. pełni tę funkcję o. Szczepan Praśkiewicz OCD. W pierwszej fazie redagowania positio, postulator skupił się na przygotowaniu materiałów pomocniczych, zawartych we wprowadzeniu ogólnym. Na takie introduzione generalne złożyły się z następujące elementy:

– Krótki profil biograficzny sługi Bożego.
– Historia procesu, czyli czynności, jakie były podejmowane zaraz po śmierci sługi Bożego, wskazujące na dążenie do rozpoczęcia procesu; jakie opinie wyrażali ludzie po pogrzebie sługi Bożego oraz jakie wydarzenia miały miejsce na przestrzeni lat, które wykazywały potrzebę podjęcia dochodzenia beatyfikacyjnego. W tym punkcie ważne było również wyjaśnienie, z jakiego powodu proces beatyfikacyjny sługi Bożego rozpoczęty został po upływie tak wielu lat od śmierci (ponad 60 lat) oraz wskazanie na ewentualne trudności bądź niejasności, wynikłe w trakcie procesu sługi Bożego, a także ich wyjaśnienie w kontekście historycznym.
– Przedstawienie, jaką wagę i znaczenie miało życie i posługa kandydata na ołtarze za czasów jego życia, jaki on miał wpływ na rozwój wiary katolickiej, budowanie jedności Kościoła, jak był odbierany w najbliższym jemu środowisku oraz jakie znaczenie miała jego posługa dla ludzi, wśród których żył i działał.
– Ukazanie życia sługi Bożego jako wzoru dla współczesnego Kościoła i przybliżenie przesłania jakie Bóg przez beatyfikację sługi Bożego pragnie przekazać światu.
– Zestawienie chronologiczne życia i działalności sługi Bożego, wskazując na najważniejsze wydarzenia duchowe i apostolskie, które miały miejsce w życiu kandydata na ołtarze. Jest ono bardzo pomocne przy późniejszym opracowywaniu biografii szczegółowej.

Powyższe elementy opracowane do positio, zostały przedstawione relatorowi sprawy. Informacje wykazywały zasadność prowadzonego procesu oraz dostarczyły pewnej wiedzy na temat sługi Bożego. Pod okiem relatora, postulator redagował punkty i dokonywał korekty, zgodnie z Normami Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Po ich zakończeniu, można było przejść do kolejnych czynności.

Dalszym zadaniem w przygotowaniu positio było opracowanie zeznań świadków. Polegało ono na przedstawieniu świadka w kontekście procesowym tzn. zaprezentowanie w której sesji był on przesłuchany i wskazanie strony w copia publica, jaką relację miał świadek do sługi Bożego, w jakim charakterze występował w procesie (jako świadek naoczny tzw. de visu, czy ze słyszenia – de auditu), jak długo znał sługę Bożego oraz krótka prezentacja przydatności jego zeznań w odniesieniu do toczącego się procesu. Każdy świadek został omówiony osobno i szczegółowo. W positio takie opracowanie nosi nazwę summarium testium. Prezentacja poszczególnych świadków oraz ich zeznań została zrealizowana i w konsultacji z relatorem sprawy, uznana za wystarczająco opracowaną.

Kolejnym krokiem jest dokonanie wyboru dokumentów, które zamierza się wykorzystać w positio i ich krótkie przedstawienie. W praktyce, chodzi o wybranie spośród 10,5 tys. stron akt procesowych, odpowiednich dokumentów i posegregowanie ich w pewne zbiory. Należy dokonać ich opisu, w którym zawarte są m.in. takie informacje: autor, tytuł dokumentu, miejsce i data, archiwum, z którego pochodzi oryginał, a także czego dotyczy treść dokumentu. Ta część w positio nazywa się summarium documentorum i stanowi bazę do redagowania zarówno biografii jak i wykazywania heroiczności w praktykowaniu każdej z cnót sługi Bożego. Stąd tak bardzo istotny jest wybór odpowiednich pism spośród całego zbioru akt procesowych, zgromadzonych przez Komisję historyczną na etapie diecezjalnym.

Te właśnie prace są obecnie podejmowane przy opracowywaniu positio. Wymaga to rzetelnego zapoznania się z treścią dokumentów oraz głębszej analizy w kontekście całego procesu beatyfikacyjnego. Celem positio jest bowiem dostarczenie organom Kongregacji elementów dowodowych, które będą wystarczające do osiągnięcia pewności moralnej. Na ostatnim etapie procesu o heroiczność cnót sługi Bożego zadaniem Kongregacji będzie udzielenie odpowiedzi na tzw. dubio początkowe, czyli wątpliwość, czy kandydat do chwały ołtarzy zasługuje na tytuł błogosławionego w świetle argumentów przedstawionych w positio.

Podkowa Leśna, 23 lutego 2021 r.

s. Hiacynta Augustynowicz CST
postulator procesu

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *