Rocznica zatwierdzenia Zgromadzenia na prawo papieskie

Dwadzieścia osiem lat temu, 19 marca 1993 r. w uroczystość świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus otrzymało status zakonnego instytutu habitowego na prawie papieskim.

Aby ocenić znaczenie podniesienia zgromadzenia do rangi instytutu na prawie papieskim, warto odwołać się do wytycznych, określonych w KPK dotyczących prawnego statusu zgromadzenia.

U początków powstania każdego zgromadzenia jest zawsze Boża inspiracja udzielona założycielowi, który rozeznając znaki czasu daje początki nieformalnej wspólnocie. Pierwszym etapem jest podjęcie przez zrzeszonych członków życia wspólnotowego i realizowania wymagań, określonych przez intuicję założyciela w przekazanym mu charyzmacie założycielskim. Z czasem członkowie, rozeznając zamysł Boży starają się o aprobatę prawną władz diecezjalnych. Po określonym czasie i ustabilizowanej działalności, w którym wspólnota realizuje już określony sposób życia, biskup diecezji może erygować (powołać, zatwierdzić) nowy instytut życia konsekrowanego, po uzyskaniu nihil obstat Stolicy Apostolskiej. W przypadku braku pozytywnej opinii Stolicy Apostolskiej biskup nie może ważnie utworzyć instytutu.

Aby uzyskać zgodę Stolicy Apostolskiej biskup w ramach konsultacji winien przesłać do Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego odpowiednie informacje dotyczące instytutu, który zamierza powołać. Wymogi te wynikają z konieczności ustrzeżenia się przed niepotrzebnym erygowaniem zgromadzenia, które byłoby nieużyteczne, lub bardzo podobne w realizowanym charyzmacie, do już istniejących, bądź nie miało perspektyw rozwoju. Obowiązek zatem konsultacji ze Stolicą Apostolską wiąże się również z perspektywą rozwoju zgromadzenia, tak by w przyszłości mogła starać się o status instytutu na prawie papieskim.

Po pozytywnej opinii Stolicy Apostolskiej, wyrażonej poprzez nihil obstat, biskup diecezjalny może dekretem erygować instytut. Powstałe zatem zgromadzenie na prawie diecezjalnym jest pod opieką biskupa diecezjalnego.

Przesłanką zaś do uzyskania zatwierdzenia zgromadzenia na prawo papieskie jest rozszerzanie działalności zgromadzenia na kolejne diecezje i kraje. Przejście z instytutu na prawie diecezjalnym w instytut na prawie papieskim dokonuje się na wniosek przełożonego generalnego zgromadzenia, działającego wraz ze swoja radą. Należy dołączyć do listu szereg dokumentów spełniających wyznaczone kryteria starania się o uzyskanie zatwierdzenia na prawie papieskim.

Z chwilą zatwierdzenia przez Stolicę Apostolską instytut otrzymuje status instytutu na prawie papieskim i bezpośrednio podlega Stolicy Apostolskiej w zakresie wewnętrznego zarządu i dyscypliny. Formalnym wyrazem przejścia na prawo papieskie jest zatwierdzenie przez Stolicę Apostolską konstytucji zgromadzenia. [Opracowano na podstawie: ks. Piotr Majer, Konsekwencje prawne zatwierdzenia instytutu zakonnego na prawie papieskim.]

W przypadku Zgromadzenia sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus stosowny Dekret potwierdzający przejście zgromadzenia na prawo papieskie wydał prefekt Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego kard. Eduardo Martinez Somalo:

„Mając na względzie rozwój Zgromadzenia i jego owocną działalność w różnych diecezjach, kardynał Józef Glemp, poparty listami polecającymi Biskupów zainteresowanych, zwrócił się z prośbą o zatwierdzenie Zgromadzenia jako instytutu zakonnego na prawie papieskim.

Jego Świątobliwość Ojciec Święty Jan Paweł II, dnia 1 lutego 1993, po zapoznaniu się z pozytywną opinią Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, przychylił się do prośby przedstawionej przez Arcybiskupa Warszawskiego.

Przeto, ta sama Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, mocą niniejszego Dekretu oświadcza, że Instytut zakonny o nazwie „Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus” jest Instytutem zakonnym na prawie papieskim polecając by za taki był przez wszystkich uznawany…”.

Tym samym zostały zaaprobowane i zatwierdzone Konstytucje Zgromadzenia, według przedstawionego tekstu w jęz. włoskim, którego jeden egzemplarz przechowywany jest w Archiwum Kongregacji. Konstytucje Zgromadzenia wraz z Dyrektorium stanowią prawo własne naszej Rodziny zakonnej. Zgromadzenie założone w 1936 r. otrzymało pierwsze Konstytucje od swego Założyciela, biskupa Adolfa Piotra Szelążka. W myśl uchwał Soboru Watykańskiego II o przystosowanej odnowie życia zakonnego tekst Konstytucji, został przejrzany i poprawiony, a następnie zaaprobowany przez kard. Józefa Glempa, prymasa Polski. W roku 1992 Konstytucje i Dyrektorium wraz z prośbą o papieskie zatwierdzenie Zgromadzenia, zostały przedstawione Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.

Zatwierdzone Konstytucje naszego Zgromadzenia są dla wszystkich jego członków drogowskazem na drodze do ewangelicznej doskonałości.

Przejście Zgromadzenia na prawo papieskie to nieoceniony dar, a potwierdzenie przez Stolicę Apostolską, daje pewność, że charyzmat terezjański jest ważny i potrzebny w Kościele. Czynienie wszystkiego, by miłość Boża była obecna w sercu każdego człowieka, a w szczególny sposób w sercach młodzieży, którą stara się wychować w duchy św. Teresy od Dzieciątka Jezus, jest odzwierciedleniem działalności Zgromadzenia.

Starania o uzyskanie statusu zgromadzenia na prawie papieskim, to wynik troski siostry Cherubiny Radzewicz, ówczesnej przełożonej generalnej, która sprawowała funkcję najwyższej władzy w Zgromadzeniu przez dwie kadencje (1983-1995).

s. Dawida Prusińska CST

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *