Szkoła Modlitwy Karmelitańskiej

W dniach od 23-25 kwietnia br., odbył się kolejny zjazd w ramach Szkoły Modlitwy Karmelitańskiej, w której uczestniczyły siostry Terezjanki. Spotkanie odbyło się w Mońkach, w jednym z naszych domów zakonnych, a poprowadził je o. Krzysztof Jarosz OCD z Gorzędzieja, znawca duchowości św. Teresy od Jezusa.

Modlitwa i kontemplacja są znakiem wyróżniającym Karmel spośród innych zakonów. To dwa skrzydła, które przypominają o bliskości i zażyłości z Bogiem, a posługując się ulubionym stwierdzeniem św. Teresy z Avila, to uprzywilejowana przestrzeń do przyjacielskiego obcowania z Panem. Kto myśli i ma na ustach słowo „Karmel”, myśli i mówi „modlitwa”. Zatem Szkoła Modlitwy Karmelitańskiej jest poznawaniem i praktyką modlitwy, której uczyła swoje siostry i sama w niej wzrastała św. Teresa Wielka, reformatorka Karmelu. Zgromadzenie sióstr Terezjanek, agregowane (włączone) do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej, korzysta z bogactw i duchowej drogi Karmelu. Stąd też inicjatywa Szkoły Modlitwy, aby poznając duchową drogę św. Teresy z Avila, coraz bardziej zgłębiać i poznawać duchowe bogactwo małej drogi św. Teresy od Dzieciątka Jezus, która jest córką Karmelu.

Mówiąc o Szkole Modlitwy i praktykowaniu modlitwy w codziennym życiu, należy mocno podkreślić, że modlitwa, nie jest jednym z wielu ćwiczeń duchowych, które praktykujemy każdego dnia, ale jest życiem, naszą codziennością. Wszystko inne jest jej podporządkowane. Z tego wypływa ważne stwierdzenie: jeśli osoba zakonna będzie wierna modlitwie, będzie też wierna wszystkim innym obowiązkom.
W życiu duchowym nie sposób oddzielić modlitwy od kontemplacji, Kontemplacja według nauczania św. Teresy z Avila jest celem samym w sobie, a modlitwa drogą wiodącą do tego celu. Zatem osiągniecie stanu kontemplacji wypływa z dobrze przygotowanej i poprowadzonej modlitwy, która wprowadza w przestrzeń kontemplacji.

Szkoła Modlitwy jest więc czasem uczenia się modlitwy według wskazań św. Teresy z Avila, która z jednej strony polega na przyjacielskim obcowaniu z Jezusem, a z drugiej strony jest pewną sztuką i metodą do przeprowadzenia modlitwy, aby była owocna i dawała nam siły do dalszej drogi. Idąc więc za wskazaniami św. Teresy w modlitwie ważne jest przygotowanie i wypracowana metoda, która pomaga w modlitwie, pozbawiając ją rozproszeń. To jak uprawa ogrodu, ogrodu własnej duszy, oczyszczeniem go z chwastów i ciernistych krzaków, by wydawał kwiaty i owoce. Modlitwa również według św. Teresy Wielkiej, to wchodzenie w głąb twierdzy złożonej z siedmiu mieszkań, twierdzy duszy, zamieszkanej przez Boga.

Podczas kwietniowego zjazdu sięgnęliśmy do „Zamku wewnętrznego”, dzieła napisanego przez św. Teresę od Jezusa, do trzeciego mieszkania, w którym dusza oczyszcza się przez medytację, szykuje się do cierpienia i odrzuca pokusę doczesności, lecz nie jest jeszcze dość silna. W proponowanych medytacjach i w przyglądaniu się sobie, w wewnętrznym zamku swojej duszy spotykałyśmy się z naszą indywidualnością, osobowością, niepowtarzalnością, aby w niej znaleźć nie tylko Boga, ale samego siebie, swoją
historię.

Spotkaniu towarzyszyła praca w grupach oraz dzielenie się refleksjami z podjętej pracy, wykonanych zadań oraz refleksji nad przeżytym czasem od poprzedniego spotkania. Nieustanne bogactwo pracy w grupach to możliwość dzielenia się efektami podjętej pracy, metody modlitwy wg wskazań św. Teresy od Jezusa. Weryfikacji służyły również rozmowy z ojcem Krzysztofem, który dzielił się swoim cennym doświadczeniem.

Centrum każdego dnia Szkoły Modlitwy była Eucharystia, która jest źródłem i siłą każdej modlitwy oraz modlitwa wewnętrzna. Podsumowaniem zaś każdego dnia prowadzonej sesji była modlitwa Adoracji Najświętszego Sakramentu.

s. Dawida Prusińska CST

Więcej zdjęć znajdziesz tutaj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *